روزنامه نیویورک تایمز در یادداشتی تحلیلی نوشته است که در دولت دونلد ترامپ، وفاداری و چاپلوسی بهتنهایی برای بقا در قدرت کافی نیست و در صورت ناکامی، نزدیکترین چهرهها نیز بهسرعت کنار گذاشته میشوند.
بر اساس این گزارش، کنار رفتن چهرههایی مانند کریستی نوم و پام باندی، و فشارها بر پیت هگست، نشاندهنده الگوی مشخصی در حلقه نزدیکان ترامپ است؛ جایی که مقامها بهدلیل وفاداری کامل و تبعیت از خواست رئیسجمهور انتخاب میشوند، اما در صورت بروز شکست، بهعنوان «قربانی» معرفی میگردند.
در این تحلیل آمده است که ترامپ ظاهراً به دنبال مقامهایی است که علاوه بر وفاداری، در رسانهها نیز چهرهای نمایشی و هماهنگ با روایتهای او داشته باشند؛ افرادی که تصمیمات کاخ سفید را بدون مخالفت اجرا کرده و از عملکرد دولت تمجید کنند. با این حال، نویسنده تأکید میکند که در عمل، رئیسجمهور بیش از هر چیز به «پیروزی» نیاز دارد و از شکست یا تحقیر سیاسی بهشدت پرهیز میکند.
نیویورک تایمز میافزاید که معیارهای موفقیت در این دولت با استانداردهای معمول متفاوت است، اما زمانی که شرایط به ضرر رئیسجمهور پیش میرود، حتی وفادارترین افراد نیز از حمایت او برخوردار نمیمانند.
به عقیده نویسنده، در چنین شرایطی چاپلوسی کارایی خود را از دست میدهد و مسئولیت ناکامیها متوجه همان افرادی میشود که پیشتر مجری سیاستهای رئیسجمهور بودهاند.
در نتیجه، این یادداشت نتیجهگیری میکند که در ساختار سیاسی دولت ترامپ، فاصله میان «وفادار بودن» و «مصون ماندن» بسیار اندک است و بقای سیاسی، بیش از هر چیز به موفقیت عملی وابسته است.