رند پال سناتور امریکایی:
در حکومتداری، خوب نیست که برای هزینههای روزمره پول قرض بگیریم. ما حدود ۵ تریلیون دالر مالیات دریافت میکنیم، اما حدود ۷ تریلیون دالر خرج داریم. یعنی ۲ تریلیون دالر بیش از آنچه داریم هزینه میکنیم.
این شبیه این است که شما برای پرداخت کرایه خانه یا قسط قرضه مسکنتان پول قرض بگیرید. فرض کنید قسط ماهانهتان ۷۰۰ دالر است، اما برای پرداخت همان قسط، از کارت اعتباریتان هم پول قرض میکنید. هیچکس چنین کاری نمیکند، چون پایان خوبی ندارد، و یک کشور هم نباید چنین کاری کند.
ما مدتهاست این کار را انجام میدهیم، چون خوششانس بودهایم. ایالات متحده بزرگترین بازیگر در جهان است و قویترین ارز را دارد.
ما بهعنوان ارز ذخیره جهانی شناخته میشویم. به همین دلیل توانستهایم برای مدت طولانی پول قرض بگیریم. اما فکر میکنم روزی نزدیک میشود که این حجم از قرضگرفتن میتواند به سقوط ما یا ایجاد یک بحران در کشور منجر شود.
ما سالانه ۲ تریلیون دالر قرض میگیریم و باید این بدهی را بفروشیم. گاهی مردم آمریکا این بدهی را میخرند؛ افرادی که در اوراق خزانه یا اوراق قرضه سرمایهگذاری کردهاند. حدود یکسوم این بدهیها را آمریکاییها میخرند.
حدود یکسوم دیگر را خارجیها میخرند. در واقع ما بخش زیادی از بدهی خود را به چین و دیگر کشورهایی میفروشیم که از آنها کالا میخریم. ما با دالر از آنها خرید میکنیم و آنها با همان دالرها بدهی ما را میخرند.
و حدود یکسوم دیگر بدهی توسط بانک مرکزی آمریکا خریداری میشود. ممکن است بگویید این بد نیست، اما این بدهی با پول تازه چاپ شده، خریداری میشود.
بانک مرکزی بهسادگی پول چاپ میکند و با آن بدهی دولت را میخرد. اما وقتی پول جدید چاپ میشود، ارزش پولی که در جیب شماست کاهش مییابد. تصور کنید کل پول موجود در کشور یک میلیون دالر باشد.
اگر بانک مرکزی یک میلیون دالر دیگر چاپ کند و وارد بازار کند، در نهایت بازار متوجه این موضوع میشود و قیمت همه چیز دو برابر میشود. یعنی در واقع ارزش پول شما نصف میشود.
بنابراین، تورم باعث ثروتمند شدن شما نمیشود؛ بلکه در واقع شما را فقیرتر میکند.
