شهروند امریکایی:
این واقعاً دیوانهکننده است، کاملاً دیوانهکننده. با این اوضاعی که همهچیز گران شده – غذا، درمان، همانطور که گفتم پترول – واقعاً نگرانکننده است. اما من بیشتر از پترول، نگران وضعیت درمان مردم هستم.
من حتی نمیتوانم خدمات درمانی ساده برای مادرم که ۸۲ سال دارد تهیه کنم؛ چیزهای ابتدایی را به او نمیدهند. هر روز درگیر این مشکل هستم و حالا هم باید از مادرم مراقبت کنم، در حالی که داروهای سادهای مثل داروی تنفسی از او دریغ میشود.
پترول؟ خب، چه کار میشود کرد؟ مجبورم انتخاب کنم. این هفته غذا نخورم، چون باید فردا مادرم را برای ویزیت دکتر به سباستین ببرم.
آدم مجبور میشود تصمیم بگیرد چه چیزی مهمتر است – سلامتی یا چیزهای دیگر. امروز انتخابهای سخت، برای همه سخت شده؛ فرقی نمیکند اهل این کشور باشید یا نه.
پس من امشب غذا نمیخورم، چون باید از مادرم مراقبت کنم.
در هیچ کشور توسعهیافته دیگری در جهان، مردم مجبور نیستند چنین چیزی را بگویند. این همان اقتصادی است که دونالد ترامپ به وجود آورده است؛ جایی که میلیونها آمریکایی میپرسند: چطور نیازهای اولیه را تأمین کنیم؟ پترول بزنیم یا مواد غذایی بخریم؟ هزینه درمان را بدهیم یا غذا را …
Raheb
