تیموتی اسنایدر نویسنده و مورخ آمریکایی:
منظورم این است که یک نکته راهبردی وجود دارد که بسیاری هم به آن اشاره کردهاند: نباید تهدیدی مطرح کنید که قرار نیست آن را عملی کنید، درست است؟ از نظر استراتژیک، این کار متأسفانه باعث تمسخر آمریکاییها میشود؛ اما ممکن است یک اقدام همزمان هم ناشی از ناتوانی باشد و هم از بدخواهی. از منظر حقوقی و اخلاقی، این وضعیت واقعاً هولناک است. اگر یک قدم به عقب برگردیم، معمولاً اثبات نسلکشی دشوار است، چون اغلب «قصد صریح» از سوی فرمانده کل قوا یا رهبر سیاسی کشور وجود ندارد.
اما اکنون، به گفته او، آنچه بهعنوان «قصد نسلکشی» مطرح میشود، بهصورت ثبتشده به رئیسجمهور و فرمانده کل قوا نسبت داده شده است. این بدان معناست که از این پس، هر اقدامی که نیروهای مسلح ایالات متحده انجام دهند، در سایه چنین نیتی قرار میگیرد. با این حال، نکتهای حتی مهمتر نیز وجود دارد.
بهعنوان آمریکاییها، باید بتوانیم بگوییم که آرزوی نابودی یک تمدن کامل، امری عادی نیست. صرفنظر از اینکه در عمل چه اتفاقی میافتد، همین که چنین خواستهای به نام ما مطرح شود، ما را تغییر میدهد و آلوده میکند. یا اگر مثبتتر بگوییم، این وضعیت فرصتی به ما میدهد تا بگوییم: نه، خطوطی وجود دارد که نباید از آنها عبور کرد؛ صرفنظر از اینکه درباره سایر مسائل چه فکر میکنیم، برخی مرزها نباید شکسته شوند.
و ابراز تمایل به نسلکشی، یکی از همان خطوط است که نباید از آن عبور کرد.
