نبرد بزرگ نیوجرسی بدون برنده؛ تساوی تماشایی مراکش و برزیل
به گزارش سرویس ورزشی خبرگزاری آفاق، نخستین بازی بزرگ جام جهانی ۲۰۲۶ کاملاً مطابق انتظار هیجانانگیز از کار درآمد. مراکش که حالا دیگر یک «مدعی پنهان» محسوب میشود، از همان لحظات ابتدایی با پرس سنگین و ریتم بالا بازی را در اختیار گرفت و نشان داد چرا اشرف حکیمی پیش از مسابقه تیمش را «برزیل آفریقا» نامیده بود.
آغاز طوفانی مراکش
مراکشیها با قدرت پرس میکردند و چندین بار توپ را در نزدیکی محوطه جریمه آلیسون بکر پس گرفتند. ضدحملات سریع و هدفمند آنها بارها خط دفاع برزیل—بهخصوص از سمت روژه ایبانیز—را تهدید کرد.
نصیر مزراوی با نفوذ از سمت راست اولین موقعیت جدی بازی را ساخت، اما نیل العیناوی ضربه نهایی را از دست داد. کمی بعد نیز حکیمی شانس باز کردن دروازه را داشت، اما توپ با اختلاف کمی از کنار تیر عبور کرد.
در کنار زمین، کارلو آنچلوتی از عملکرد تیمش راضی نبود و چینش پاکتا–کاسمیرو–گیمارش در میانه میدان نیز در کنترل بازی کمکی به برزیل نکرد.
گل اول؛ پاس رؤیایی براهیم دیاز
مراکش فشار را حفظ کرد و سرانجام مزد برتری خود را گرفت. براهیم دیاز توپ را در میانه زمین کنترل کرد و با یک پاس بلند فوقالعاده—شبیه پاسهای کوارتربکهای فوتبال آمریکایی—در عمق خط دفاعی برزیل فرستاد.
توپ به اسماعیل سایباری رسید و او با یک ضربه چیپ زیبا گل نخست را به ثمر رساند.
شیرهای اطلس پس از گل هم به حملاتشان ادامه دادند و برزیل را در دقایقی دشوار فرو بردند.
پاسخ برزیل؛ جرقهای از جنس ستارهها
برزیل برای خلق موقعیت نیاز به یک لحظه خلاقیت داشت و این همانجایی بود که وینیسیوس جونیور وارد صحنه شد. او توپ را در سمت چپ گرفت، از العیناوی عبور کرد و با ضربهای محکم و دقیق بازی را ۱–۱ کرد.
در لحظاتی که برزیل تحت بیشترین فشار بود، وینیسیوس نقش ناجی را برای تیمش ایفا کرد.
برزیل در ادامه نیمه اول حتی میتوانست پیش بیفتد؛ ضربه قیچی لوکاس پاکتا روی ارسال داگلاس سانتوس با واکنش خیرهکننده یاسین بونو مهار شد.
نیمه دوم؛ واکنشهای دروازهبانها قهرمان شد
در آغاز نیمه دوم، آنچلوتی برای جلوگیری از خطر کارت زردهای دوم، کاسمیرو و ایبانیز را تعویض کرد و برزیل با انرژی تازهنفس برای دقایقی بازی را در اختیار گرفت. اما پس از وقفه نوشیدن آب، مراکش دوباره به بازی بازگشت.
آیوب بوادی در میانه میدان عالی کار میکرد و مراکش موقعیتهایی ایجاد کرد. در مقابل، برزیل نیز توسط وینیسیوس و رافینیا تا آستانه گل دوم پیش رفت، اما بونو با واکنشهای عالی مانع شد.
در وقتهای اضافه، این بار آلیسون بود که با دو مهار حیاتی مقابل العیناوی و امیمونی دروازه برزیل را نجات داد.
پایان یک نبرد بزرگ
در نهایت، عملکرد درخشان دو دروازهبان بزرگ اجازه نداد برتری از آن یکی از تیمها شود و مسابقه با تساوی ۱-۱ پایان یافت.
مراکش و برزیل هر دو نشان دادند از مدعیان جدی تورنمنت هستند، اما اگر میخواهند دوباره برای فینال به نیوجرسی بازگردند، مسیر پیشرو هنوز به کار و پیشرفت بیشتری نیاز دارد.
