الوی روم، دروازهبان ۳۷ ساله تیم ملی کوراسائو و باشگاه میامی افسی، یکی از الهامبخشترین چهرههای جام جهانی ۲۰۲۶ لقب گرفته است؛ بازیکنی که تنها چند ماه پیش بدون تیم بود و حتی به بازنشستگی فکر میکرد، اما اکنون با ثبت یکی از درخشانترین نمایشهای تاریخ جام جهانی، به قهرمان ملی کشورش و یکی از شناختهشدهترین دروازهبانان فوتبال جهان تبدیل شده است.
روم که سالها در فوتبال اروپا و آمریکا بازی کرده، در پایان سال ۲۰۲۵ پس از اتمام قراردادش با باشگاه سرکل بروژ بلژیک بدون تیم ماند. او در آن مقطع هیچ پیشنهاد جدی دریافت نکرد و همراه همسرش به میامی نقل مکان کرد؛ شهری که همواره به آن علاقه داشت. در حالی که بهتنهایی تمرین میکرد و امیدوار بود باشگاهی از لیگ MLS با او قرارداد ببندد، سرانجام باشگاه میامی افسی از لیگ دسته دوم آمریکا (USL Championship) به او پیشنهاد همکاری داد. این قرارداد در نگاه نخست شاید گامی رو به عقب به نظر میرسید، اما بعدها به نقطه عطف دوران حرفهای او تبدیل شد.
روم پیش از آغاز جام جهانی تنها هشت بازی برای میامی افسی انجام داد؛ مسابقاتی که به گفته خودش باعث شد از نظر بدنی در بهترین شرایط قرار بگیرد. او با آمادگی کامل راهی جام جهانی شد و در دیدار برابر اکوادور، نمایشی تاریخی ارائه کرد. در آن مسابقه که با تساوی بدون گل پایان یافت، روم موفق شد ۱۵ مهار انجام دهد و رکورد بیشترین سیو در یک مسابقه جام جهانی را برابر کند؛ آماری که از آن به عنوان یکی از بهترین عملکردهای تاریخ دروازهبانی در این رقابتها یاد میشود.
او میگوید هرچند بسیاری از مردم پیش از این او را نمیشناختند، اما خودش همیشه به تواناییهایش ایمان داشت. به گفته روم، تفاوت اصلی این بود که این بار تمام جهان بازی او را در بزرگترین تورنمنت فوتبال دنیا تماشا میکرد. همین نمایش کافی بود تا ظرف کمتر از ۲۴ ساعت نزدیک به یک میلیون دنبالکننده به صفحه اینستاگرامش اضافه شوند و هزاران پیام تبریک و حمایت از سراسر جهان دریافت کند.
روم تأکید میکند مهمترین هدفش از حضور در جام جهانی، معرفی کوراسائو به جهان بود. او معتقد است موفقیت این تیم کوچک باعث شد بسیاری از مردم برای نخستین بار نام این کشور را بشنوند و فوتبال آن را جدی بگیرند. به گفته او، پیامهای فراوانی از نوجوانان و کودکان دریافت کرده که نوشتهاند داستان زندگیاش به آنها امید داده و انگیزهبخش بوده است.
با وجود شهرت جهانی، روم پس از پایان رقابتهای جام جهانی تنها چهار روز استراحت کرد و خیلی زود به میامی افسی بازگشت. همتیمیهایش با شوخی به او گفتند تصور میکردند پس از آن درخشش دیگر به تیم بازنخواهد گشت، اما او تصمیم گرفت به تعهدش پایبند بماند. تنها ده روز پس از حذف کوراسائو از جام جهانی، دوباره برای میامی افسی به میدان رفت؛ آن هم در ورزشگاهی که تنها چند صد تماشاگر در آن حضور داشتند، در حالی که آخرین بازی ملیاش را مقابل بیش از ۶۸ هزار تماشاگر انجام داده بود.
او میگوید تفاوتی میان بازی در ورزشگاههای بزرگ جام جهانی و زمینهای کوچک لیگ دسته دوم آمریکا قائل نیست و هنگام ورود به زمین تنها به وظیفهاش به عنوان یک دروازهبان فکر میکند. البته اعتراف میکند بازگشت سریع از فضای پرهیجان جام جهانی به مسابقات باشگاهی از نظر ذهنی آسان نبوده و هنوز فرصت نکرده همه اتفاقات را بهطور کامل هضم کند.
روم همچنین از برنامههای بلندپروازانه باشگاه میامی افسی تمجید میکند. او میگوید مدیران باشگاه با ارائه طرح ساخت ورزشگاه جدید ۱۵ هزار نفری و مجموعه تمرینی مدرن، چشمانداز روشنی برای آینده ترسیم کردند و همین موضوع او را به پذیرش پیشنهاد این باشگاه ترغیب کرد.
درخشش او در جام جهانی باعث شده بسیاری احتمال دهند که در آینده نزدیک باشگاهی از لیگ MLS برای جذبش اقدام کند. با این حال، روم تأکید میکند هنوز فوتبال زیادی برای بازی کردن دارد و حتی هدفش حضور دوباره در جام جهانی ۲۰۳۰ است؛ زمانی که ۴۱ ساله خواهد بود. او میگوید تجربه حضور در جام جهانی به او نشان داده که رسیدن به رویاها محدودیت سنی نمیشناسد و اکنون تنها یک هدف در ذهن دارد: تکرار این موفقیت.
داستان الوی روم، روایتی از پشتکار، صبر و استفاده از فرصتهاست؛ دروازهبانی که از گمنامی، بیکاری و احتمال بازنشستگی، به یکی از نمادهای جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل شد و ثابت کرد که حتی در اواخر دوران حرفهای نیز میتوان مسیر زندگی را به شکلی غیرمنتظره تغییر داد.