ادامۀ نگرانی‌ها از تنش کابل- اسلام‌آباد؛ چرا پاکستان به راه حل سیاسی باورمند نیست؟

پس از افزایش نگرانی‌ها درباره وضعیت روابط افغانستان و پاکستان، طلعت‌بیک ماسادیکوف، دبیرکل سازمان پیمان امنیت جمعی، تنش‌های موجود میان کابل و اسلام‌آباد را نگران‌کننده توصیف کرده و بر ضرورت دستیابی به یک راه‌حل مسالمت‌آمیز تأکید کرده است.
وی افزوده است که دو طرف، همراه با جامعه جهانی، باید برای مدیریت وضعیت کنونی از تمامی گزینه‌های ممکن صلح‌آمیز و دیپلماتیک استفاده کنند.
به گفته او، تنش‌ها میان افغانستان و پاکستان که به درگیری‌های مسلحانه انجامیده، موجب افزایش نگرانی‌ها در سطح منطقه شده است.
‌طلعت‌بیک ماسادیکوف، دبیرکل سازمان پیمان امنیت جمعی گفت:«روابط تنش‌آلود میان کابل و اسلام‌آباد هنوز هم نگران کننده است و باید به یک راه‌حل صلح‌آمیز دست یافت. هر دو طرف و جامعه جهانی باید برای حل وضعیت کنونی از تمام راه‌های ممکن صلح‌آمیز استفاده کنند.»
اما در افغانستان، سیاسیون هنوزهم از سیاست‌های پاکستان در قبال افغانستان انتقاد می‌کنند. حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین کشور در گفت‌وگو با رسانه‌ها تصریح کرده که پاکستان در چهار دهه گذشته با حمایت از افراط‌گرایی، زمینه گسترش آن را به افغانستان فراهم کرده و اکنون خود با پیامدهای این رویکرد مواجه شده است.
او با اشاره به کشته‌شدن غیرنظامیان در حملات اخیر پاکستان، تأکید کرده که هرچند پاکستان حق دارد در داخل مرزهای خود برای تامین امنیت و ثبات اقدام کند، اما نمی‌تواند افغانستان را مسئول ناامنی‌های داخلی‌اش بداند و این رویکرد را نادرست خوانده است.
حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین کشور در گفت‌وگو با مجله اشپیگل آلمان گفت:«اسلام‌آباد اکنون با پیامدهای این سیاست‌های نادرست اش روبه‌رو است، پاکستان در چهار دهه از افراط گرایی حمایت کرده است و آن را به افغانستان صادر کرده است.»
با این حال، شماری آگاهان می‌گویند که افغانستان همواره در تلاش برای کاهش تنش‌ها و تأمین ثبات منطقه‌ای بوده است، اما به باور آنان، پاکستان در بسیاری موارد عامل کلیدی بی‌ثباتی در منطقه است. آگاهان همچنین تاکید می‌کنند که سازمان‌های جهانی باید به‌جای تمرکز یک‌جانبه بر افغانستان، اسلام‌آباد را به حضور سازنده و مؤثر در روند مذاکرات تشویق کند.
حمیدالله مفید، آگاه مسایل سیاسی به خبر گزاری آفاق گفت:«بهتر است دبیرکل سازمان پیمان امنیت جمعی به‌جای تمرکز یک‌جانبه بر افغانستان، به پاکستان توجه کند و آن کشور را تشویق نماید تا در میز مذاکرات حضور واقعی و سازنده داشته باشد، زیرا پاکستان بارها مذاکرات را به بهانه‌های مختلف برهم زده و با رویکردی یک‌جانبه، سخت‌گیرانه و غیرانعطاف‌پذیر، مانع حل اساسی مشکلات شده است.»
همچنین سید عباالله صادق، آگاه مسایل سیاسی در این باره گفت: «استراتیژی پاکستان همواره این بوده که از وضعیت افغانستان استفاده ابزاری کند؛ همان‌گونه که در گذشته نیز چنین کرده است؛ به گونه‌ای که افغانستان همواره در وضعیت ناامنی، درگیری و وابستگی باقی بماند و نتواند یک حکومت باثبات داشته باشد که بتواند به‌طور هم‌زمان به چالش‌های داخلی، خارجی و اقتصادی پاسخ بدهد.»
این در حالیست که پس از ختم مذاکرات کابل و اسلام‌آباد در ارومچی، تنش‌ها به گونه نسبی کاهش یافته و انتظارها بر این است که با از سرگیری دور دوم مذاکرات، دو کشور تنش‌های خود را از راه سیاسی کنند. اما این سوال مطرح می‌شود که آیا پاکستان تنش با افغانستان را در میز مذاکره حل می‌کند یا بار دیگر حملات خود به خاک کشور را از سر می‌گیرد.