با گذشت بیش از سه ماه از تنشها میان کابل و اسلامآباد، پاکستان همچنان ضمن تأکید بر گفتوگو و دیپلماسی، افغانستان را به استفاده گروههای هراسافگن از خاک این کشور متهم میکند.
سخنگوی وزارت خارجه پاکستان در نشست خبری هفتگی خود گفت که اسلامآباد به تعامل با افغانستان متعهد است، اما خواستار جلوگیری از فعالیت گروههای هراسافگن که به گفته او از داخل خاک افغانستان ناشی است، شد، موردی که، امارت اسلامی بارها آن را رد کرده و تأکید دارد که اجازه نخواهد داد از خاک افغانستان علیه هیچ کشوری استفاده شود.
طاهر حسین اندرابی، سخنگوی وزارت خارجه پاکستان:«موضع ما همچنان این است که خواهان گفتوگو و ادامه مسیر دیپلماسی هستیم. بارها گفتهام که پاکستان با مردم افغانستان روابط برادرانه دارد. ما دین مشترک، تاریخ مشترک و پیوندهای عمیق قومی و زبانی داریم. بنابراین، هیچ مانعی برای پیگیری گفتوگو و دیپلماسی با افغانستان از سوی پاکستان وجود ندارد.»
اندرابی در بخشی از سخنانش گفت که اسلامآباد، در صورت نیاز، به اقدامات نظامی علیه آنچه «تهدیدات امنیتی» در خاک افغانستان میخواند، ادامه خواهد داد. به گفته او، این موضوع با شرکای بینالمللی کشورش نیز مطرح شده است.
اما تأکید اسلامآباد بر دو رویکرد متضاد، تا چه حد نشاندهنده تمایل واقعی این کشور به بهبود روابط با کابل است؟
واحد فقیری، آگاه روابط بینالملل:«از اظهارات و مطالبات پاکستانیها چنین معلوم میشود که پاکستان به حل دیپلماتیک مسئله میان افغانستان و پاکستان باور ندارد. بلکه میخواهد این معضل برای مدت طولانی ادامه پیدا کند و شرایطی را بر افغانستان تحمیل کند که عملاً به معنای تسلیم شدن باشد. به باور ما، چنین چیزی نه برای حکومت فعلی و نه برای هیچ حکومت دیگری در افغانستان ممکن و قابل پذیرش است.»
با این همه، با گذشت هر روز، روابط کابل و اسلامآباد تیرهتر میشود و سرنوشت دومین نشست ارومچی نیز همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
عزیز معارج، دیپلومات پیشین:«سیاست خارجی و امنیتی پاکستان تا حد زیادی با راهبردهای ایالات متحده گره خورده است. مذاکراتی که با میانجیگری کشورهایی مانند ترکیه، قطر و دیگر بازیگران منطقهای برگزار میشود، ظاهراً در راستای اصول و قواعد بینالمللی است، اما تاکنون نتوانسته به راهحلی پایدار و قابل قبول برای همه طرفها منجر شود.»
این در حالیست که چین بهعنوان میزبان نخستین نشست ارومچی بارها بر کاهش تنش میان کابل و اسلامآباد تأکید کرده و روسیه نیز آمادگی خود را برای میانجیگری میان دو طرف اعلام کرده است، اما تداوم اختلافات و نبود اقدامات اعتمادساز نشان میدهد که هنوز چشمانداز روشنی برای بهبود روابط دو کشور وجود ندارد.
