رییس ستاد ارتش پاکستان در نشست فرماندهان ارشد نظامی این کشور در راولپندی اعلام کرده است که عملیاتهای نظامی علیه گروههای مسلح همچنان ادامه دارد.
عاصم منیر بار دیگر ادعا کرده که پناهگاههای امن برای شبهنظامیان در افغانستان عامل افزایش ناامنی در داخل پاکستان شده است.
او همچنین بر ادامه حملات نظامیان پاکستانی در مناطق مرزی و داخل خاک افغانستان تأکید کرده و گفته این اقدامات در چارچوب دفاع از امنیت ملی و مقابله با تهدیدهای فرامرزی انجام میشود.
نثار احمد شیرزی، آگاه مسایل سیاسی گفت:«عاصم منیر و استخبارات پاکستان وظیفهٔ بزرگی در زمینهٔ ناامنی افغانستان و آسیا را از طرف قدرتهای بزرگ بر عهده گرفتهاند و در مقابل پول، این وظایف را در راستای اهداف آنها عملی میکنند. در مورد فعالیت و محل بودوباش گروههای تروریستی، هیچکس به اندازهٔ عاصم منیر و استخبارات پاکستان آگاهی ندارد؛ زیرا آنها این گروهها را ایجاد کرده، پرورش داده و کنترل میکنند. بنابراین، عاصم منیر میداند که چگونه از نام این گروههای تروریستی در راستای برنامهها و منافع قدرتهای بزرگ استفاده کند.»
هرچند امارت اسلامی در مورد اظهارات تازه رییس ستاد ارتش پاکستان تاکنون واکنشی نشان نداده است، اما پیش از این بارها اتهامات اسلامآباد مبنی بر حضور گروههای هراسافکن و استفاده از خاک افغانستان علیه پاکستان را رد کرده است.
اختر محمد راسخ، آگاه مسایل سیاسی گفت:«در رابطه با سخنان عاصم منیر، گفته میشود تلاشهایی برای کشاندن افغانستان به جنگهای نیابتی جریان دارد و برای این هدف از بهانهجویی، تبلیغات و رایزنی با کشورهای مختلف استفاده میشود.»
در سوی دیگر، آگاهان نیز بر این باورند که این تنشها بیشتر رنگ و بوی سیاسی و منطقهای دارد و بخشی از رقابتها و اختلافات دو کشور را بازتاب میدهد.
روحالله هوتک، آگاه مسایل سیاسی گفت:«پاکستان با ناکام کردن چندین دور مذاکرات و کمتوجهی به راهحلهای دیپلماتیک، بهجای پرداختن به ریشه بحران از طریق گفتوگو، بیشتر به گزینههای فشار نظامی و تغییر روایت سیاسی روی آورده است؛ رویکردی، با اصول حاکمیت ملی و عدم مداخله امارت اسلامی در تضاد است. بخشی از این اتهامزنیها علیه افغانستان، ناشی از نگاه غیرمنطقی و سیاسی در فضای داخلی و امنیتی پاکستان است.»
بهنظر میرسد مقامهای پاکستان بهجای کاهش تنشها، بیشتر به سمت افزایش هشدارها و اتهامزنی علیه کابل حرکت کردهاند. تأکید عاصم منیر بر ادامه اقدامات و فشارها، نشان میدهد که رویکرد نظامی و امنیتی همچنان بر گزینههای دیپلماتیک غلبه دارد. در این چارچوب، مذاکرات ارومچی نیز نتوانسته به نتیجه ملموس و پایدار منجر شود و شکاف اعتماد میان دو طرف همچنان باقیمانده است.