روزنامه وال استریت ژورنال در گزارشی به بررسی رفتار و تصمیمگیریهای دونالد ترامپ در جریان جنگ با ایران پرداخته و از شکاف میان مواضع علنی و نگرانیهای پنهان او خبر داده است.
بر اساس این گزارش، ترامپ در فضای عمومی با ادبیاتی تند و تهدیدآمیز ظاهر میشد، اما در جلسات خصوصی با نگرانیهای جدی درباره پیامدهای جنگ، بهویژه تلفات انسانی و هزینههای سیاسی آن، مواجه بوده است. منابع آگاه به این روزنامه گفتهاند که او از تکرار تجربههای پرهزینه گذشته آمریکا در درگیریهای خارجی بیم داشته است.
والاستریت ژورنال مینویسد که رئیسجمهور آمریکا در روند تصمیمگیری با نوعی دوگانگی روبهرو بوده و «میان تشدید درگیری و حرکت بهسوی مذاکره در نوسان» قرار داشته است. در همین حال، او با استفاده از لحن تند و غیرقابل پیشبینی تلاش میکرد طرف مقابل را تحت فشار قرار داده و به میز مذاکره بکشاند.
این گزارش همچنین تأکید میکند که با وجود مواضع سختگیرانه در ظاهر، ترامپ در عمل از اعزام نیروهای زمینی بهدلیل احتمال تلفات بالا خودداری کرده و بهدنبال راهی برای مهار و پایان دادن به درگیری بوده است. به نوشته این روزنامه، سبک مدیریتی او در این بحران «شخصی و تا حدی غیرمنسجم» توصیف شده و در برخی موارد بدون هماهنگی کامل با تیم امنیت ملی اتخاذ موضع کرده است.
در بخش دیگری از گزارش آمده است که ترامپ تصور میکرد پیروزی در این جنگ میتواند فرصتی برای بازتعریف نظم جهانی فراهم کند، اما در عمل با چالشهایی از جمله کاهش حمایت متحدان غربی، فشارهای اقتصادی و افزایش نارضایتی داخلی مواجه شد. این روزنامه افزوده است که با وجود برخی دستاوردهای نظامی، این موفقیتها به پیروزی قاطع منجر نشد.
در نهایت، والاستریت ژورنال نتیجهگیری میکند که مجموعه این عوامل، ترامپ را بهسمت پذیرش نوعی آتشبس سوق داده، هرچند همچنان نسبت به آینده جنگ و پیامدهای آن با تردید و عدم اطمینان روبهرو بوده است.