شبکه سی ان ان در گزارشی تحلیلی مینویسد که با گذشت یک ماه از آغاز جنگ، برتری نظامی ایالات متحده نتوانسته به پایان سریع درگیری با ایران منجر شود و این جنگ به یک رقابت پیچیده بر سر «اهرم فشار» تبدیل شده است.
بر اساس این گزارش، اگرچه ایالات متحده با برخورداری از قدرت نظامی و اقتصادی برتر و همراهی اسرائیل در ظاهر دست بالا را دارد، اما ایران با استفاده از نقاط قوت محدود خود، توانسته فشارهای مؤثری بر واشنگتن وارد کند. برخی تحلیلگران حتی معتقدند که تهران در برخی ابعاد، ابتکار عمل استراتژیک را در دست گرفته است.
سیانان تأکید میکند که این جنگ اکنون بیش از آنکه نبردی نظامی باشد، به رقابت بر سر هزینهسازی برای طرف مقابل تبدیل شده است. در این میان، دونلد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، اگرچه از قدرت بیشتری برخوردار است، اما دستیابی به یک پیروزی قاطع، مستلزم پذیرش هزینههای سیاسی و اقتصادی سنگینی است که او تمایلی به پرداخت آن ندارد.
در گزارش آمده است که ایران با بستن تنگه هرمز – یکی از مهمترین تنگه های انتقال انرژی جهان – توانسته اقتصاد جهانی را تحت فشار قرار دهد و هزینههای سیاسی جنگ را برای امریکا افزایش دهد. این اقدام، بهعنوان مهمترین «کارت استراتژیک» تهران، توازن قدرت را تا حدی تغییر داده است.
سیانان همچنین به محدودیتهای گزینههای نظامی امریکا اشاره میکند. هرچند واشنگتن توانایی بازگشایی تنگه هرمز از طریق نیروی دریایی را دارد، اما چنین اقدامی میتواند با حملات تلافیجویانه ایران همراه شود و حتی به غرق شدن کشتیهای امریکایی یا تلفات انسانی منجر گردد؛ سناریویی که پیامدهای سیاسی سنگینی برای دولت ترامپ خواهد داشت.
در همین حال، اعزام هزاران نیروی نظامی امریکایی به منطقه و افزایش حضور نظامی، نگرانیها درباره تشدید درگیری را افزایش داده است. برخی تحلیلگران هشدار دادهاند که در صورت شکست دیپلماسی، احتمال حمله به زیرساختهای کلیدی ایران، از جمله تأسیسات نفتی، افزایش خواهد یافت؛ اقدامی که میتواند بازارهای جهانی را با شوک شدید مواجه کند و خطر رکود جهانی را بالا ببرد.
این گزارش همچنین میافزاید که گزینههای اقتصادی امریکا، از جمله تحریمها، هرچند فشار زیادی بر ایران وارد کرده، اما همزمان میتواند به افزایش قیمت نفت و آسیب به اقتصاد جهانی و حتی خود امریکا منجر شود. به همین دلیل، واشنگتن در برخی موارد ناچار شده رویکردهای متناقضی اتخاذ کند.
در بخش دیگری از این تحلیل آمده است که ایران، با وجود ضعف نظامی نسبی، همچنان قادر است با اقدامات محدود – مانند هدف قرار دادن مسیرهای دریایی یا شهرهای منطقه – هزینههای اقتصادی نامتناسبی بر امریکا و متحدانش تحمیل کند.
سیانان در پایان تأکید میکند که هر دو طرف دارای ابزارهایی برای تغییر مسیر جنگ هستند، اما نبود یک مسیر خروج روشن و عدم ارائه امتیازات متقابل، خطر تشدید بیشتر درگیری را افزایش داده است. به باور کارشناسان، اگر راهحلی سیاسی بهزودی شکل نگیرد، این جنگ میتواند به بحرانی گستردهتر با پیامدهای جهانی تبدیل شود.