اندیشکده آمریکایی کیتو در تحلیلی با انتقاد از تداوم حضور نظامی ایالات متحده در غرب آسیا، جنگ اخیر آمریکا علیه ایران را نقطه عطفی در ارزیابی راهبرد نظامی واشنگتن در منطقه دانسته و استدلال میکند که این درگیری، بیش از هر زمان دیگری ضرورت بازنگری در سیاست استقرار پایگاههای نظامی آمریکا را نمایان کرده است.
به باور نویسندگان این گزارش، اگرچه جنگ با ایران هزینههای سنگینی برای آمریکا به همراه داشت، اما یک نتیجه مهم آن آشکار شدن آسیبپذیری پایگاههای نظامی آمریکا در غرب آسیا بود. این اندیشکده معتقد است که پایگاههایی که زمانی بهعنوان ابزار بازدارندگی و تضمینکننده نفوذ واشنگتن تلقی میشدند، اکنون به اهدافی در دسترس برای حملات تبدیل شدهاند و امنیت نیروهای آمریکایی را بیش از گذشته در معرض خطر قرار دادهاند.
کیتو ریشه حضور گسترده نظامی آمریکا در منطقه را به دوران جنگ سرد نسبت میدهد و مینویسد ساختار امنیتی شکلگرفته در آن دوره دیگر با واقعیتهای ژئوپلیتیکی امروز همخوانی ندارد. از نگاه این اندیشکده، شرایط بینالمللی تغییر کرده و ادامه سیاستهای گذشته نهتنها مزیت راهبردی ایجاد نمیکند، بلکه هزینههای مالی، نظامی و سیاسی قابل توجهی بر دوش آمریکا میگذارد.
در بخش دیگری از این تحلیل، نویسندگان به روابط امنیتی واشنگتن با کشورهای عربی حوزه خلیج فارس پرداخته و استدلال میکنند که ایالات متحده نباید مسئولیت دائمی حفاظت از این کشورها را بر عهده داشته باشد. به اعتقاد کیتو، دولت آمریکا باید بار امنیتی متحدان منطقهای خود را کاهش دهد و منابع نظامی و انسانی خود را به جای حضور دائمی در خارج از کشور، بر منافع داخلی و اولویتهای راهبردی دیگر متمرکز کند.
این اندیشکده همچنین تأکید میکند که کاهش حضور نظامی آمریکا در غرب آسیا میتواند به کاهش انگیزهها و زمینههای درگیری در منطقه نیز کمک کند. از نگاه نویسندگان، هرچه شمار پایگاهها و نیروهای آمریکایی در منطقه کمتر شود، احتمال هدف قرار گرفتن آنها در بحرانهای آینده نیز کاهش خواهد یافت و در نتیجه، خطر کشیده شدن واشنگتن به جنگهای جدید محدودتر میشود.
کیتو در جمعبندی گزارش خود نتیجه میگیرد که پایگاههای نظامی آمریکا در غرب آسیا دیگر یک مزیت راهبردی محسوب نمیشوند، بلکه به تعهداتی پرهزینه و پرریسک تبدیل شدهاند؛ تعهداتی که علاوه بر تحمیل هزینههای مالی، جان نظامیان آمریکایی را نیز در معرض تهدید مستقیم قرار میدهند. بر همین اساس، این اندیشکده توصیه میکند واشنگتن با بازگرداندن بخش قابل توجهی از نیروهای خود و کاهش تعهدات نظامی در منطقه، راهبرد امنیتی خود را با واقعیتهای جدید تطبیق دهد.