روایت‌های تلخ و تکاندهندۀ مهاجران برگشت‌کنندۀ افغان از پاکستان

کمپ پایتخت یکی از کمپ‌های مهاجران برگشته افغان از پاکستان است؛ پناهگاهی برای آنانی که با صدها امید و هزاران درد و رنج، دوباره به وطن برگشته‌اند، کسانی که خستگی راه در سیما آنان هویداست، اما هنوز شعله‌ای از امید در دل‌هایشان روشن است.
در این کمپ، همه از چگونگی بازگشت شان داستانی دارند؛ داستانی از رنج، درد و آرزوی داشتن یک زندگی بهتر.
جمیل ۶۵ ساله که باشنده اصلی خوست است، نزدیک به ۴۷ سال عمر خود را در پاکستان سپری کرده. او اکنون، همراه با ۷۹ تن از اعضای خانواده‌اش، به کشور بازگشته. می‌گوید، پس از برگشت به کابل، اکنون روانه خوست است، جای که با نخستین گریه‌های کودکانه در آن متولد شده. جمیل از امارت اسلامی می‌خواهد که برای برگشت‌کنندگان سرپناه فراهم کند.
جمیل مهاجر برگشته به کشور گفت: «۴۷ سال در پاکستان بودیم. زمانی رفته بودیم چهار تن در خانواده بودیم، اما اکنون تعداد ما به ۷۹ تن رسیده است. کارو بار ما تجارت بود، اما اکنون با سفر ده روزه به کابل رسیدیم که از اینجا به ولایت خوست که خانه و جای پدری است، می‌رویم.»
مهاجران دیگری هم هستند که مانند جمیل، داستان‌های از زندگی در دیار مهاجرت دارند. نعمت که روایت‌های رنج‌آور و دردآلود از آزار و اذیت پولیس پاکستان دارد، از امارت اسلامی خواست، برای مهاجران برگشته سرپناه و زمینه‌های کاری بهتر فراهم کند.
نعمت‌الله مهاجر برگشته به کشور گفت: «ما از امارت اسلامی خواهان ایجاد سرپنا و کار استیم. حکومت باید برای کسانی که به کشور بر می‌گردند سرپناه و زمینه کار فراهم کند.»
مسوولان این کمپ می‌گویند که حدود بیست هزار مهاجر برگشت در این کمپ حضور دارند و تمامی سهولت‌ها برای بازگشت‌کنندگان فراهم است.
ادریس حقیقت، عضو هیأت آگاهی عامه کمپ پایتخت گفت:«در این کمپ تمامی سهولت‌ها مانند غدا، صحت و سرپناه برای مهاجران در نظر گرفته شده است که در یک شبانه روز گنجایش ۱۹ تا ۲۰ هزار مهاجر را دارد.»
این در حالی‌است که افزایش تنش‌ها میان کابل و اسلام‌آباد بر وضعیت مهاجران افغان در پاکستان سایه افگنده و روند بازگشت آنان به کشور نیز شدت گرفته، به گونه‌ای در چند روز اخیر هزاران تن از این کشور اخراج شده و این وضعیت، نگرانی‌ها درباره تشدید بحران انسانی و فشار بیشتر بر اقتصاد کشور را افزایش داده است.