تأکید وزیر دفاع پاکستان بر ادامه جنگ علیه افغانستان؛ امارت اسلامی: پاسخ قاطع و کوبنده می‌دهیم

پس از پایان آتش‌بس مؤقت میان کابل و اسلام‌آباد، مقام‌های پاکستانی بر تداوم عملیات در خاک افغانستان تأکید دارد.
خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، در گفت‌وگو با یکی از رسانه‌های این کشور اعلام کرد که عملیات نظامی جاری، که نزدیک به یک‌ماه از آغاز آن می‌گذرد، به‌منظور پاسخ به تهدیدات امنیتی انجام شده و تشدید خواهد شد.
وی در عین حال تصریح کرد که نتایج نهایی این عملیات در بلندمدت هنوز روشن نیست.
او همچنین به احتمال نقش‌آفرینی چین در روند میانجی‌گری اشاره کرده و از نفوذ قطر در این زمینه نیز سخن گفته است.
خواجه محمد آصف، وزیر دفاع پاکستان گفت:«همان‌طور که گفتم، ما در یک جبهه از قبل درگیر جنگ هستیم و این عملیات که علیه افغانستان جریان دارد، تقریباً یک‌ماه از آن گذشته است. ما اعلام کرده بودیم که چون حملات از خاک افغانستان علیه پاکستان متوقف نشده، بنابراین اقدام متقابل انجام خواهیم داد؛ اما در مورد نتایج بلندمدت، نمی‌توانم با قاطعیت چیزی بگویم.»
محمد زلمی افغانیار، آگاه مسایل سیاسی در مورد تشدید حملات پاکستان بر خاک افغانستان گفت:«افغانستان همواره پیام گفت‌وگو داده و تلاش کرده چالش‌ها را از راه دیپلماسی دنبال کند. اما مشکل اینجاست که پاکستان نمی‌تواند این روند را به‌گونه مستقل مدیریت کند، زیرا ایالات متحده امریکا تأثیر مستقیم بر تصمیم‌گیری‌های آنان دارد.»
در اوج تنش‌ها و تأکید پاکستان بر تشدید حملات، وزارت دفاع امارت اسلامی از آمادگی کامل برای دفاع از تمامیت ارضی کشور خبر داده و تأکید کرده که در برابر هرگونه تهدید، پاسخ قاطع داده خواهد شد.
در همبن پیوند، آگاهان باورمندند که پاکستان با در پیش گرفتن سیاست جنگ، تکیه بر گزینه نظامی و عدم تمایل به راه‌حل‌های دیپلماتیک، یک پروژه هدفمند را دنبال می‌کند؛ پروژه‌ای که به گفته آنان، تشدید تنش‌ها و بی‌ثباتی در افغانستان و منطقه است.
نثار احمد شیرزی، آگاه مسایل سیاسی در این مورد گفت:«نظامیان پاکستان در برابر دریافت حمایت مالی از قدرت‌های بزرگ، از جمله ایالات متحده امریکا، در ناامن‌سازی افغانستان و منطقه نقش دارند. همچنین تصمیم‌گیری‌های اصلی در این کشور در اختیار نهادهای نظامی است و چهره‌های سیاسی مانند خواجه آصف بیشتر نقش نمادین دارند. بر پایه این دیدگاه، همکاری پاکستان با قدرت‌های خارجی در جهت اجرای برنامه‌های آنان صورت می‌گیرد.»
با وجود تأکید مکرر پاکستان بر ادامأ تنش و بی‌میلی نسبت به میانجی‌گری، امارت اسلامی بارها بر راه‌حل‌های دیپلماتیک پافشاری کرده است. این تفاوت رویکرد نشان می‌دهد که یک طرف به گزینه نظامی متکی است و طرف دیگر تلاش می‌کند مسیر گفت‌وگو را باز نگه دارد؛ مسیری که با تقویت آن می‌توان از گسترش بحران جلوگیری کرد.