شورای امنیت سازمان ملل متحد قرار است در ماه سپتامبر نشست علنی سهماهه خود را به بررسی وضعیت افغانستان اختصاص دهد. در این نشست، روزا اوتونبایوانماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد، برای آخرین بار پیش از پایان مأموریتش به اعضای شورا گزارش میدهد. همچنین یک نماینده جامعه مدنی و احتمالاً ولکر تورک کمیسر عالی حقوق بشر نیز سخن خواهند گفت. بر بنیاد اعلامیه شورای امنیت پس از نشست علنی، رایزنیهای پشت درهای بسته ادامه خواهد یافت.
بخشی از اعلامیه شورای امنیت
«در ماه سپتامبر، شورای امنیت نشست علنی سهماهه خود را درباره افغانستان برگزار خواهد کرد. انتظار میرود من، روزا اوتونبایوا، به عنوان نماینده ویژه دبیرکل و ریس هیأت یوناما، همراه با یک نماینده جامعه مدنی، گزارش خود را ارائه دهم. همچنین ممکن است ولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر، در این نشست سخنرانی کند. این آخرین گزارشدهی وی خواهد بود،و پس از نشست علنی، مشورتهای غیرعلنی نیز برگزار خواهد شد.»
معین گل سمکنی آگاه مسایل سیاسی «شورای امنیت سازمان ملل همواره نشستهایی درباره مسائل افغانستان برگزار میکند، اما تاکنون هیچ اقدام مثبت و ملموسی به نفع مردم افغانستان ندیدهایم. دلیل آن این است که شورای امنیت و بهطور کلی سازمان ملل، وابسته به ایالات متحده و چند کشور دیگر هستند.»
اما پرسش اینجاست که با وجود برگزاری مداوم نشستها و ارائه گزارشهای متعدد، چرا شورای امنیت نتوانسته تأثیر ملموسی در حل چالشهای کنونی افغانستان داشته باشد؟
ولی فروزان آگاه روابط بین الملل «سازمان ملل و شورای امنیت نهادهای مستقل نیستند، زیرا بودجه آنها توسط ایالات متحده و متحدانش تأمین میشود. به همین دلیل نمیتوانند کاملاً مستقل عمل کنند و در مسایل مرتبط با افغانستان نیز موثریتی ندارند. هنوز در کشورهای غربی، بهویژه آمریکا، ذهنیت آماده برای به رسمیت شناختن افغانستان وجود ندارد.»
عزیز معارج دیپلومات پیشین «نشستهای قبلی شورای امنیت درباره افغانستان تاکنون هیچ نتیجه ملموسی در تغییر اوضاع سیاسی، اجتماعی و زندگی روزمره مردم نداشته است. گزارشهایی که ارائه شده، با خواستهای واقعی مردم همخوانی ندارد. بنابراین ضروری است که در جلسات آینده، نظرات و مطالبات واقعی مردم افغانستان دقیقاً مورد توجه قرار گیرد»
این در حالیست مه پیش از این به تاریخ ۷ جولای مجمع عمومی سازمان ملل متحد نشستی را پیرامون اوضاع افغانستان برگزار کرد.
در این نشست، آلمان که تنظیمکننده اصلی قطعنامهای درباره افغانستان بود، بر ضرورت تعامل با حکومت کنونی و ادامه مشارکت در روند دوحه تأکید کرد. نماینده اتحادیه اروپا نیز از این قطعنامه حمایت کرده و آن را گامی برای ادامه گفتوگوهای سازنده و تعهد به آیندهای صلحآمیز و باثبات برای افغانستان دانست.