در شب شنبه، ۳ جنوری ۲۰۲۶، نیروهای ایالات متحده نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا را دستگیر کردند. این دستگیری پس از مدت ها تنش بین دولت مادورو و ایالات متحده که در آن این کشور مادورو را به تروریسم مواد مخدر و نقض حقوق بشر متهم کرده بود، صورت گرفت. ایالات متحده به دلیل این اتهامات و همچنین تلاش های مادورو برای سرکوب مخالفان سیاسی و تقویت روابط خود با کشورهای مخالف ایالات متحده، از جمله ایران و روسیه، درگیر یک جنگ سیاسی و اقتصادی با ونزوئلا شده بود. ترامپ و دولت او، مادورو را به عنوان یک دیکتاتور غیرقانونی و تهدیدی برای امنیت منطقه ای و جهانی می دیدند و در نهایت تصمیم به اقدام نظامی علیه او گرفتند.
این حادثه به سرعت توجهات جهانی را جلب کرد و انتقاداتی را به دنبال داشت. دموکرات ها در ایالات متحده آن را اقدامی غیرقانونی و شرم آور دانستند و برخی از کشورهای دیگر نیز نسبت به مداخلات آمریکا در امور داخلی یک کشور حاکمیت دار ابراز نگرانی کردند. در مقابل، دولت ترامپ از اقدام خود دفاع کرد و اعلام کرد که مادورو از متهمان اصلی تروریسم مواد مخدر است و نمی توان اجازه داد که از عدالت فرار کند.
این دستگیری، با توجه به اهمیت استراتژیک ونزوئلا، به سرعت به یک موضوع داغ در عرصه جهانی تبدیل شد و موجب شد تا نگرانی ها از سیاست های ایالات متحده در قبال کشورهای دیگر بیشتر شود. حالا این سوال مطرح است که چرا ایالات متحده به چنین اقدامی دست زد و این ماجرا چه پیامدهایی برای نظم جهانی دارد؟
ایالات متحده همواره خود را به عنوان حافظ نظم جهانی و حقوق بشر معرفی کرده است، اما این اقدام جدید می تواند به یک تهدید جدی برای نظم بینالمللی تبدیل شود. دستگیری یک رئیس جمهور منتخب قانونی و مداخله مستقیم در امور داخلی یک کشور، خطر ایجاد یک الگوی جدید از سلطه گری و مداخلات نظامی توسط قدرت های بزرگ را به همراه دارد. ایالات متحده در این حادثه نشان داد که اگر کشوری به منافع آن تهدیدی وارد کند، می تواند از قدرت نظامی خود برای تغییر حکومت های مخالف استفاده کند.
این اقدام نه تنها به تضعیف اصول حاکمیت ملی و خودمختاری کشورها منجر می شود، بلکه ممکن است به افزایش تنش ها و بی اعتمادی در روابط بین المللی نیز بیانجامد. کشورهای مختلف به ویژه در آمریکای لاتین که سابقه مداخلات نظامی ایالات متحده را دارند، ممکن است نگران شوند که آمریکا به راحتی می تواند به دنبال منافع خود به هر کشوری حمله کند. این وضعیت می تواند منجر به بروز رقابت های جدید بین کشورهای بزرگ و افزایش تلاش ها برای مقابله با نفوذ آمریکا در سطح جهانی شود.
از طرف دیگر، دستگیری مادورو به وضوح نشان می دهد که ایالات متحده از اهرم های اقتصادی و نظامی برای اعمال فشار بر کشورهای مخالف خود استفاده می کند. این مسأله ممکن است به کشورهای دیگر، به ویژه در آمریکای لاتین، این پیام را ارسال کند که ایالات متحده قادر است به هر کشوری که با سیاست های آن مخالفت کند، به شیوه های مختلف فشار وارد کند. در نتیجه، کشورهایی مانند کوبا، مکزیک و کلمبیا ممکن است در برابر این نوع مداخلات واکنش نشان دهند و به دنبال تقویت روابط خود با قدرت های غیرغربی مانند چین و روسیه باشند.
در نهایت، این حادثه یک نمونه بارز از سیاست های سلطه جویانه ایالات متحده است که می تواند به بی ثباتی های بیشتر در سطح جهانی منجر شود. دستگیری نیکولاس مادورو و مداخلات نظامی ایالات متحده در ونزوئلا نشان می دهد که ایالات متحده به دنبال بازگشت به نقش پلیس جهانی است و با استفاده از قدرت نظامی و اقتصادی خود، قصد دارد نظم جهانی را به نفع خود تغییر دهد. در این شرایط، کشورهای دیگر باید به دقت مراقب باشند که این نوع مداخلات به تهدیدی برای استقلال و امنیت ملی آن ها تبدیل نشود.
همانطور سناتور امریکایی روبن گالیگو در توییتی نوشت: دومین جنگ ناعادلانه در طول زندگی من. این جنگ غیرقانونی و شرم آور است که در کمتر از یک سال از پلیس جهانی به قلدر جهانی تبدیل شدیم.
هیچ دلیلی برای جنگیدن با ونزوئلا وجود ندارد.