نشریه دِ کانورسیشن در گزارشی به قلم جو آدتونجی مینویسد: به نظر میرسد جمله معروف ناپلئون بناپارت – «هرگز دشمن خود را هنگام اشتباه متوقف نکن» – در هفتههای اخیر به خوبی راهنمای عمل سیاستگذاران مسکو و پکن بوده است؛ همزمان با ادامه جنگ ایالات متحده در ایران. اکنون نیز با برقراری آتشبس ۱۴روزه میان تهران و واشنگتن – در حالی که هر دو طرف خود را پیروز میدانند – چین و روسیه همچنان در موقعیتی قرار دارند که از این وضعیت بهرهبرداری کنند.
به نوشته این گزارش، پکن و مسکو در طول این درگیری رویکردی حسابشده و محتاطانه در پیش گرفتند. با وجود روابط نزدیک با ایران، از حمایت گسترده و پرهزینه خودداری کردند و در عوض به کمکهای محدود اطلاعاتی و دیپلماتیک بسنده نمودند. این رویکرد بر این ارزیابی استوار بود که ایران لزوماً نیازی به پیروزی ندارد، بلکه صرف تداوم و بقا میتواند به تضعیف موقعیت رقبای آمریکا منجر شود.
در ادامه، این گزارش چهار پیامد اصلی این جنگ برای جایگاه جهانی واشنگتن را برجسته میکند. نخست، کاهش نفوذ امریکا در خاورمیانه؛ جایی که چین و روسیه طی سالهای اخیر با استفاده از ابزارهای دیپلماتیک و ائتلافی، حضور خود را گسترش دادهاند. کاهش اعتماد کشورهای منطقه به آمریکا نیز میتواند این روند را تسریع کند.
دوم، انحراف تمرکز راهبردی امریکا از اولویتهای کلان. ورود به جنگ با ایران، با راهبرد اعلامشده دولت دونلد ترامپ در سال ۲۰۲۵ – که بر تمرکز بر مناطق دیگر تأکید داشت – در تضاد ارزیابی شده و شکافهایی در میان متحدان غربی، بهویژه در ناتو، ایجاد کرده است.
سوم، پیامدهای اقتصادی نابرابر این جنگ است. اختلال در تنگه هرمز و افزایش قیمت نفت، به نفع اقتصاد روسیه تمام شده، در حالی که چین نیز به واسطه تنوع منابع انرژی و سیاستهای داخلی، توانسته تا حدی اثرات بحران را مدیریت کند.
چهارم، تضعیف جایگاه جهانی امریکا بهعنوان میانجی. به باور نویسنده، حرکت واشنگتن به سوی گزینه نظامی و فاصله گرفتن از دیپلماسی، تصویر آن را بهعنوان یک بازیگر بیطرف خدشهدار کرده است. در مقابل، چین با ایفای نقش در روند آتشبس، جایگاه خود را در عرصه میانجیگری بینالمللی تقویت کرده است.
در جمعبندی، این گزارش تأکید میکند که جنگ ایران نهتنها معادلات قدرت در خاورمیانه را دگرگون کرده، بلکه نشانهای از تغییر در نظم جهانی و افزایش نقش چین و روسیه در برابر نفوذ سنتی امریکا به شمار میرود.