روزنامه گاردین در گزارشی تحلیلی با بررسی عملکرد نظامی اسرائیل در سالهای اخیر، به این جمعبندی رسیده است که ادعاهای پیروزی قاطع بنیامین نتانیاهو در جنگهای منطقهای، در عمل تحقق نیافته و حتی در برخی موارد، به تقویت موقعیت دشمنان انجامیده است.
بر اساس این گزارش، در جریان جنگ با حزبالله، نخستوزیر اسرائیل مدعی شده بود که این گروه را بهطور کامل تضعیف کرده و تهدید موشکی علیه شمال اسرائیل را از بین برده است؛ بهگونهای که دهها هزار اسرائیلیِ ساکن مناطق مرزی توانستند به خانههای خود بازگردند. با این حال، با پیوستن حزبالله به درگیریهای اخیر در حمایت از ایران، حملات این گروه بار دیگر از سر گرفته شد و نشان داد که ادعاهای مربوط به نابودی آن، اغراقآمیز بوده است. هرچند رهبر این گروه کشته شد، اما ساختار آن حفظ شده و توان بازسازی تسلیحاتی خود را دارد.
گزارش همچنین به جنگ اخیر علیه ایران اشاره میکند؛ جایی که ایالات متحده و اسرائیل در یک رویارویی ۱۲ روزه، به تأسیسات ایران حمله کردند. دونالد ترامپ مدعی شده بود که برنامه هستهای ایران «نابود» شده و نتانیاهو نیز از «پیروزی تاریخی» سخن گفته بود. با این حال، تنها چند ماه بعد، ایران بار دیگر بهعنوان یک تهدید جدی مطرح شد؛ موضوعی که بهگفته این تحلیل، نشاندهنده ناپایداری دستاوردهای نظامی اعلامشده است.
به نوشته گاردین، ایران همچنان دارای ذخایر اورانیوم غنیشده است و توان موشکی قابلتوجهی را حفظ کرده؛ بهگونهای که تا پیش از اعلام آتشبس، اهدافی در منطقه خلیج و شهرهای اسرائیل را هدف قرار میداد. افزون بر این، ساختار سیاسی این کشور نیز بدون تغییر باقی مانده و حتی مواضع حاکمیت آن نسبت به گذشته سختگیرانهتر شده است. ایران همچنین با تکیه بر موقعیت راهبردی تنگه هرمز، نشان داده که حتی بدون سلاح هستهای نیز از ابزار بازدارندگی قابلتوجهی برخوردار است.
در ادامه این گزارش، به نقل از «آموس هارل» تحلیلگر نظامی روزنامه هاآرتص آمده است که این چهارمین بار متوالی است که ادعاهای نتانیاهو درباره «پیروزی کامل» و رفع تهدیدات حیاتی، بیپایه از آب درمیآید. به باور نویسنده، راهبرد امنیتی نتانیاهو که بر تکرار حملات نظامی استوار است، تنها نتایجی موقتی بهدنبال داشته و نتوانسته به امنیت پایدار منجر شود.
گاردین همچنین به نقل از «یائیر گولان» سیاستمدار و ژنرال پیشین اسرائیلی مینویسد که مشکل اصلی، ناتوانی دولت در تبدیل دستاوردهای نظامی به دستاوردهای سیاسی است. بهگفته او، هیچ تلاش جدی برای بهرهبرداری دیپلماتیک از شرایط یا ایجاد ائتلافهای جدید صورت نگرفته است.
در بخش دیگری از این گزارش، به پیامدهای داخلی و بینالمللی این رویکرد پرداخته شده و آمده است که ادامه این سیاستها، علاوه بر تلفات انسانی گسترده، به تضعیف جایگاه اسرائیل در سطح جهانی انجامیده است. تصویب برخی قوانین جنجالی در پارلمان اسرائیل نیز به این روند دامن زده و انتقادات بینالمللی را افزایش داده است.
در پایان، این تحلیل تأکید میکند که امنیت پایدار برای اسرائیل صرفاً از مسیر نظامی بهدست نخواهد آمد و در نهایت، نیازمند راهحلهای سیاسی و تعامل با همسایگان، بهویژه فلسطینیها است؛ موضوعی که بهنظر میرسد پس از ناکامیهای مکرر، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است.