کتاب «حسابرسیِ شکست در افغانستان» اثری تحلیلی و انتقادی است که به عنوان یکی از نخستین کتاب ها، به سقوط دولت افغانستان و بازگشت طالبان به قدرت در تابستان ۲۰۲۱ می پردازد. نویسندگان کتاب، دیوید کیلکالن و گرگ میلز، روایت خود را با صحنه هایی از روزهای پرآشوب سقوط کابل آغاز می کنند؛ زمانی که آن ها در تلاش بودند تا به دوستان و همکارانی که در کنار نیروهای ائتلاف فعالیت داشتند، برای فرار از تهدید انتقام طالبان کمک کنند.
این دو نویسنده با تکیه بر سال ها تجربه میدانی و مشاوره به رهبران غیرنظامی و نظامی، تصویری جامع از روند بیست ساله حضور ایالات متحده و متحدانش در افغانستان ارائه می دهند. کتاب، سیاست های دولت بایدن را به طور صریح به چالش می کشد و خروج آمریکا از افغانستان را خیانتی به مردم این کشور توصیف می کند؛ با این حال، تمرکز اصلی تحلیل فراتر از یک دولت خاص است و مجموعه ای از ناکامی های ساختاری و راهبردی را در طول دو دهه بررسی می کند.
بر اساس گزارش کتاب، ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ بدون برخورداری از یک راهبرد بلندمدت وارد افغانستان شد و دولت بوش با تمرکز بر جنگ عراق، عملاً مسیر جنگ افغانستان را به حاشیه راند. ائتلاف نظامی به رهبری آمریکا اهدافی غیر واقع بینانه را دنبال کرد و درک دقیقی از طالبان، جامعه افغانستان و پویایی های سیاسی این کشور نداشت. در حوزه اقتصادی نیز، کمک های مالی گسترده به دولت کابل، هم زمان با برخی دستاوردهای توسعه ای، به گسترش فساد ساختاری دامن زد. در این میان، نقش پاکستان به عنوان یکی از عوامل تعیین کننده تداوم بحران معرفی می شود.
نویسندگان تأکید می کنند که بسیاری از خطاهای صورت گرفته می توانست با درس گرفتن از تجربه شکست آمریکا در ویتنام یا تجربه شوروی در افغانستان تکرار نشود، اما این هشدارهای تاریخی نادیده گرفته شد. در مجموع، «حسابرسیِ شکست در افغانستان» تلاشی است برای ثبت و تحلیل علل فروپاشی یک پروژه بین المللی؛ کتابی که می کوشد با نگاهی انتقادی، مسئولیت شکست را در چارچوبی گسترده و چندلایه مورد بررسی قرار دهد.